Het Spaanse woord “lluvia” (regen) heeft zo bijvoorbeeld 8 verschillende uitspraken. Een ervan wordt uitgesproken door een vrouwelijke stem en de rest door mannelijke stemmen van Argentinië, Colombia, Spanje, Bolivia en Chili. De website toont eveneens een kaart waarop met kleine vlaggetjes wordt aangeduid van welk land de opname komt. De databank bevat meer dan 30.000 woorden in het Spaans, meer dan 48.000 woorden in het Engels en bijna 12.000 woorden in het Nederlands.

Het doel van de website is echter niet om een taal te leren maar wel om het verschil te horen tussen de uitspraak van woorden op verschillende plaatsen.

Bovendien hebben songteksten vaak een dubbele bodem, een extra betekenis die in de brontekst al niet door iedereen begrepen wordt, en dan wordt het pas echt onmogelijk om de volledige inhoud weer te geven in een andere taal. We kunnen dit soort vertalingen dan ook het best vergelijken met de vertaling van poëzie, een exclusief ambacht dat slechts voor enkelen is weggelegd.

Deze website is natuurlijk meer op ontspanning gericht dan academische analyse, en slaagt dan ook enigszins in zijn opzet. U kan er een aangenaam moment beleven door op zoek te gaan naar een (poging tot) vertaling van uw favoriete anderstalige liedjes.

De taal maakt gebruik van een uniek schrijfsysteem van rechts naar links, waarbij letters aan elkaar worden gevoegd. Hierdoor krijgt elke letter tot vier verschillende schrijfwijzen, afhankelijk van de plaatsing aan het begin, in het midden of aan het einde van een woord. Er komen slecht weinig doffe of weggelaten letters voor en letters die in een bepaalde positie (of samen met andere letters) verschijnen hebben een waarde die verschilt van de basiswaarde.

Het Arabisch gebruikt geen hoofdletters. In de jaren ’20 was er een poging om deze in te voeren maar daar kwam men later op terug. Aangezien eigennamen een inherente betekenis hebben worden ze tussen aanhalingstekens of haakjes geplaatst om verwarring te vermijden. Het Arabisch heeft de Europese interpunctieregels overgenomen, hoewel ze in bepaalde gevallen aangepast werden: zo bestaat het beletselteken uit slechts twee punten in plaats van drie.

Zoals in de andere Semitische talen is de morfologie in het Arabisch gebaseerd op het principe van stammen en vormen. De stam bestaat over het algemeen uit drie medeklinkers en heeft een algemene betekenis. De vorm is een soort van verbuiging van de stam die meestal een eigen betekenis heeft. Zo wordt door samenvoeging van de werkwoordsvorm istaf’ala (doen plaatsvinden) met de stam KTB (schrijven) het werkwoord istaKTaBa (dicteren) gevormd.

Er zijn twee genera: mannelijk en vrouwelijk, en drie getallen: enkelvoud, tweevoud en meervoud. Klassiek Arabisch kent één verbuiging met drie naamvallen: nominatief, accusatief en genitief en twee vormen voor elke naamval: bepaald en onbepaald.

De Arabische taal heeft in de loop van de geschiedenis heel wat leenwoorden overgenomen. De oudste leenwoorden komen uit het Aramees. In de Middeleeuwen vonden vele Perzische, Griekse en later Turkse woorden hun weg in de taal. En in het huidige tijdperk is er vooral invloed vanuit het Frans, Engels en Italiaans.

Het omgekeerde kan echter ook gezegd worden; vele Arabische woorden werden overgenomen in andere talen. Voornamelijk het Spaans heeft er tussen de 7e en 16e eeuw bijzonder veel opgenomen, maar ook het Nederlands is niet onaangeroerd gebleven: alcohol, admiraal, katoen, koffie, spinazie, suiker, tennis, vizier, en dat is een maar een kleine greep uit het aanbod.

Het antwoord is complex. Het griepvirus (H1N1) dat eerst Mexico en Noord-Amerika overspoelde en nu ook in Europa verscheen, blijkt een kruising te zijn tussen het menselijke influenzavirus, de vogelgriep en de varkensgriep. Er is nog geen consensus over de omstandigheden waarin het virus ontstond. Aangezien de ziekte niet voor het eerst bij varkens werd vastgesteld, lijkt het een vreemde naamkeuze. De verklaring ligt in het feit dat de dieren drager kunnen zijn van de drie verschillende virussen, en in Canada werd de ziekte afgelopen zondag voor het eerst ook bij varkens vastgesteld.

Het Nederlands als taal staat in deze kwestie echter niet alleen. Ook het Engels, het Spaans en het Frans (en ongetwijfeld een heleboel anderen) maakten zich schuldig aan de associatie met de roze viervoeter.

Wat er ook van aan is, de WGO heeft vorige week donderdag aangekondigd dat ze de term varkensgriep niet meer zal gebruiken. Voortaan zal enkel de neutrale term influenza A gebruikt worden. Men kan zich de vraag stellen in hoeverre die beslissing het gevolg is van lobbywerk vanuit de veesector, aangezien de verkoop van varkensvlees volgens verschillende bronnen zichtbaar was gedaald.

De geschiedenis leert ons dat de Zuidelijke Nederlanden hebben geleden onder de bezetting van zowat alle andere volkeren in West-Europa. Zo kregen we in verschillende periodes de Romeinen, Oostenrijkers, Spanjaarden, Fransen en Duitsers over ons heen. Het is dan ook geen wonder dat deze smeltkroes zijn invloed heeft achtergelaten op onze taal en het gemak waarmee we andere talen aanleren. Het beeld van de hulpvaardige Vlaming die met plezier een toerist in zijn eigen taal op weg helpt naar het Gentse Museum voor Actuele Kunst is er een dat maar al te bekend is.

Het helpt natuurlijk ook dat België een tweetalig land is, waar zowel Frans als Nederlands officiële talen zijn. Beide talen worden verplicht aangeleerd vanaf de basisschool en elke burger heeft het recht om alle officiële documenten te ontvangen in één van de twee talen.

Voor mij, en voor vele van mijn leeftijdsgenoten in de MTV-generatie, heeft het gebruik van ondertitels op de televisie nog een grotere rol heeft gespeeld. Onze televisiekanalen worden al decennia lang overspoeld door programma’s in een andere taal. In tegenstelling tot de ons omringende landen, weten wij de oorspronkelijke taal naar waarde te schatten en laten we ons niet in met dat vreselijke gedub…